Kraków jest jednym z niewielu dużych europejskich miast, które nie zostały zniszczone w XX wieku. Średniowieczne centrum, Wawel, kamienice Kazimierza i modernistyczna Nowa Huta to nie rekonstrukcje — to oryginały. Ale historia Krakowa to też historia jego sąsiadów: Kazimierza, Podgórza, Dębnik — wszystkie były osobnymi miastami.
Wawel i Stare Miasto — centrum od 1000 lat
Wzgórze Wawelskie było siedzibą polskich królów przez pół tysiąclecia. Koronacje, pogrzeby, wybuchy wojen i ich kończenie — wszystko tu. Dziedziniec jest bezpłatny, ekspozycje muzealne warto rezerwować online. Ul. Grodzka biegnąca od zamku do rynku ma na 500 metrach cztery kościoły, w tym romański kościół Świętego Andrzeja z XII wieku.
Kazimierz — osobne miasto do 1791 roku
Kazimierz był odrębnym miastem z własnym rynkiem i własną administracją. Dziś to najbardziej klimatyczna dzielnica Krakowa: galerie, kawiarnie, wąskie uliczki. Najlepiej wieczorem, gdy turystyczne grupy znikają i zostają tylko mieszkańcy i klimat.
Podgórze i schodki na panoramę
Podgórze za rzeką było osobnym miastem od 1784 do 1915 roku — założonym przez Austriaków jako konkurent dla polskiego Krakowa. Ma inną architekturę, inne proporcje ulic. Na placu Bohaterów Getta stoi jeden z najważniejszych pomników w Polsce — puste krzesła symbolizujące deportacje. Na pobliskim wzgórzu kryją się schodki prowadzące do parku Bednarskiego — mało znane, prowadzą na platformę z jedną z najlepszych panoram Krakowa: Wawel, rzeka, kopce, Tatry w dobre dni.
Klimatyczne uliczki Podgórza — zupełnie inne niż Stare Miasto
Dębniki — po drugiej stronie rzeki
Dębniki to dawna wieś, dziś spokojna dzielnica mieszkaniowa na lewym brzegu Wisły. Przez lata był tu klasztor Karmelitów, gdzie mieszkał i pracował młody Karol Wojtyła — przyszły papież Jan Paweł II. Kościół Ojców Karmelitów na ul. Rakowickiej to jedno z mniej oczywistych miejsc związanych z Janem Pawłem II w Krakowie.
Nowa Huta — socrealizm który przetrwał
Zbudowana od zera w latach 50. jako wzorcowe miasto komunistyczne, Nowa Huta jest jednym z najlepiej zachowanych przykładów urbanistyki socrealistycznej w Europie. Plac Centralny, szerokie aleje, monumentalne bloki i — dziś — zwykłe życie które toczy się wśród tego wszystkiego. Tramwaj z centrum: ok. 25 minut.